Welkom op mijn weblog!!!
Tadaa!! Jawel, het is zover, mijn allereerste weblog!
Wie ik ben? Aranka is de naam, 21 jaar alweer en eindelijk studente! Leuke studie hoor, theater-, film- en televisiewetenschap En Utrecht bevalt me ook erg goed, nu nog een kamer zien te vinden…
In het kader van mijn studie (maar ook gewoon voor de lol hoor!) bezoek ik dus veel theatervoorstellingen (toneel, dans, cabaret, etc.) en films kijken is ook een verplicht onderdeel, heel rot ja!
Wat het precies gaat worden met deze weblog weet ik nog niet, we zullen zien. Misschien plaats ik nog wel een foto, voor de liefhebber…
Oh, en natuurlijk moet er ook geld verdiend worden! Dat doe ik bij een AH in Zoetermeer, geen vetpot uiteraard, maar het is meestal gezellig, dus ik denk dat ik er nog wel even blijf.

Vandaag is het dinsdag, maar ik zou toch zweren dat het maandag was… Jawel, er gingen weer eens wat dingen mis.
Hou je wel van leedvermaak en gaat een verhaal over NS-perikelen er ook wel in, lees dan vooral door. Hou je niet van gezeur met details, stop hier dan maar met lezen

Omdat ik gisteren vrij was, begon vandaag mijn eerste dag van een nieuwe week. Dus eigenlijk was het ook een beetje maandag. Met de ellende aangaande de treinen rondom Utrecht van gistermiddag en -avond nog in mijn hoofd, keek ik vanmorgen vroeg, 7 uur, op teletekstpagina 751 om te zien of er vertragingen op mijn traject zouden zijn. Jawel hoor, bingo, defecte bovenleidingen, sein- en wisselstoringen en dergelijke meer. Vol goede moed stapte ik om 7.30 uur toch in de auto richting het station, in de hoop om 9 uur bij mijn college aan te kunnen komen.
Wat nu volgt wordt een gedetailleerde, doch zeer chaotische, beschrijving van mijn reis:
- 7.55 uur: mijn sneltrein naar Utrecht komt aan op Zoetermeer, heel kort treinstel, enkeldek en stampvol! Helaas, niemand kon er meer bij…
- 8.07 uur: ik neem de stoptrein naar Gouda om daar een trein naar Utrecht zien te halen; voor Gouda staan we een minuut of vijf stil.
- 8.39 uur: sneltrein nummer twee naar Utrecht (eigenlijk gewoon die van 8.25 uur op Zoetermeer), weer stampvol, maar wel een dubbeldekker, dus nog altijd vol goede moed stap ik in.
- Een minuut of 10 later: de sneltrein stopt nog voordat we station Woerden bereiken. ‘Vervelende mededeling’ xe9xe9n: wisselstoring, we zullen even moeten wachten. ‘Vervelende mededeling’ twee: een draadbreuk erbij, we zullen nog even moeten wachten. ‘Vervelende mededeling’ drie: we moeten terug naar Gouda. Aangezien ik geen zitplek had, maar in het halletje bij de deuren stond, kon ik de machinist van de ene kant van de trein naar de andere zien lopen, met hangende schouders, als een varken dat naar de slachtbank wordt geleid…
- 9.20 uur: ik stap uit op Gouda (na eerst nog op Gouda Goverwelle te zijn gestopt om nog meer mensen in te laden!), omdat ik naar het gedeelte voor Den Haag wil gaan en in twijfel of ik naar huis zal gaan of via Den Haag in Utrecht zal proberen te komen. Tijdens deze wandeling kom ik Rozemarijn tegen, en laat ik nou net vandaag een afspraak met haar hebben om aan een opdracht te werken. We nemen de gok en begeven ons in de trein naar Den Haag.
- 9.26 uur: vertrek naar Den Haag. Maar eerst stoppen we nog te Zoetermeer en te Voorburg.
- 9.50 uur: aankomst in Den Haag, moedeloos begaven we ons naar spoor 12 om naar Schiphol af te reizen.
- 9.59 uur: vertrek naar Schiphol, via Leiden.
- 10.30 uur: aankomst op Schiphol, wachten op de trein naar Duivendrecht. Inmiddels zijn we tientallen telefoontjes verder, groepsgenoten moesten gealarmeerd worden…
- 10.40 uur: vetrek naar Duivendrecht, met als tussenhaltes Amsterdam Zuid WTC en Amsterdam RAI.
- 10.53 uur: aankomst in Duivendrecht, verplaatsing naar hogere sferen, want in Duivendrecht heb je een hoge en een lage sporen.
- 10.59 uur: vertrek naar Utrecht met een vertraagde intercity naar Nijmegen (trein op spoor, halfuur vertraging). De eerste keer mazzel… Geen tussenstops.
- 11.30 uur: aankomst in Utrecht (na nog 10 minuten voor het station gewacht te hebben op een rood sein).

Heerlijk was dat weer!! Gelukkig was het ook nergens warm in de trein, dat scheelde enorm. En ook bijna geen andere mensen…
Vervolgens hebben we de hele middag in een snikhete CIM-kantine (computerzalengebouw van de uni) aan onze opdracht zitten werken.
Toen ik om 16.45 uur weer op het station aankwam zag ik al dat mijn sneltrein van 17.02 uur vijf minuten vertraging zou hebben. Ik voelde de bui al hangen, maar, wonder boven wonder, de schade bleef beperkt!
Alhoewel… al toen ik ‘s ochtends vroeg bij het station uit de auto stapte kwam ik er achter dat ik mijn OV-jaarkaart was vergeten. Die zat nog in een ander jasje, terwijl ik hem normaal altijd in mijn portemonnee bewaar! (zie hier: het maandag-gevoel)
Op de heenweg had geen conducteur zich gewaagd zijn gezicht te laten zien, dus dat was geen probleem. Maar zo aan het eind van de middag in de spits durfden ze wel weer! Ik had eens gelezen dat het niet zo erg was als je je OV vergat, je moest gewoon de conducteur waarschuwen en dan zou het wel goedkomen. Zo gezegd, zo gedaan. Nou ja… ik kreeg een ‘Uitstel van betaling’-briefje mee. Maar omdat het de eerste keer was dat ik mijn OV vergat, zou ik het bedrag terug kunnen vorderen. Nu is het dus wachten tot de acceptgiro van €26,- in de bus valt.
Het voelde toch wel een beetje raar, zo ‘aangehouden’ worden. Gelukkig zat ik niet in een druk gedeelte. Helemaal gek voelde het toen de collega-conducteur aan de vrouw die mij beboette vroeg of alles ok was. Zag ik er zo gevaarlijk uit dan? Een andere passagier moest er om grinniken. Nou ja, dat deed ik dan ook maar.

Gelukkig heb ik geen blijvend letsel aan deze dag overghouden en zat ik gewoon iets na zessen aan tafel. Nu ga ik mij nog eens over onze nota voor theatergeschiedenis buigen.
Goedenavond!

Of liever gezegd: heet! Dat is het buiten, en nog windstil ook. Echt feest voor iemand die daar niet van houdt
En het is ook nog vaderdag, dus ik ga dadelijk bij mijn vader eten. Mijn broer en z’n vriendin komen ook. Ik heb ze nog niet gezien sinds ze terug zijn uit Barcelona, dus ik ben benieuwd hoe bruin ze zijn. En mijn vader is waarschijnlijk ook al gekleurd, want die heeft gister in Scheveningen op het strand gelegen. Dus ik zal er wit bij afsteken…

Echt veel logjes zijn er niet van mij verschenen he de laatste tijd? Dat komt omdat ik het nogal druk schijn te hebben met mijn studie. Zo vlak voor de vakantie zetten ze ons nog flink aan het werk. Maar afgelopen donderdag werd de moeite geloond, want we hebben een 8 voor ons referaat gekregen. Het ging over het naturalisme/realisme in het theater in Europa, eind 19e eeuw. Aanstaande donderdag moet hier een nota over ingeleverd worden, plus een individuele opdracht. En dan is er nog het andere vak, Media, Cultuur en Maatschappij, waar we een groot onderzoek voor moeten opzetten.
Kortom, genoeg te doen nog voor 8 juli (want dan begint de vakantie eindelijk eens). Is wel even wennen hoor, na 3 jaar achter elkaar eindexamen te hebben gedaan en van hele lange vakanties hebben kunnen genieten…

De donderdag van het referaat begon wel met stress, want het was nog niet af. We hadden om 11 uur afgesproken om de laatste dingetjes te doen en om 12 uur hadden we het referaat. Zoals gezegd is dat helemaal goedgekomen
Dinsdag had ik met Madelief en Annalin afgesproken om donderdagavond naar een ‘Profielproductie’ te gaan kijken. Dat is (was, want het ging om de laatste) iets van onze studie, waarbij de studenten zelf een stuk in elkaar moeten zetten, voor studiepunten. Maar donderdag bleek dat er nog veel meer mensen naartoe wilden, dus waren we uiteindelijk met z’n zevenen.
Het werkcollege was donderdag rond 15.00 uur afgelopen, daarna hebben we wat drinken en chips gekocht en zijn we met z’n allen op het Lepelenburg (park middenin het centrum van Utrecht, vlak achter de straten van onze faculteit) gaan hangen. Daar lagen al wat andere TFT-ers, dus dat was erg gezellig. En het was nog zonnig ook. (klinkt tegenstrijdig he om dat van mij te horen? dat is het ook, maar dat was nog net te doen, die temperatuur, niet zo tropisch als dat het nu is)
Vervolgens werd het etenstijd en zijn we bij Havana gaan eten, om daarna de voorstelling ‘Zullen we afscheid nemen?’ te gaan bekijken. Het was niet echt een vrolijk stuk, best heftig eigenlijk. En erg goed gespeeld door de drie acteurs. De tekst voor het stuk hadden ze uit verschillende gedichten gehaald. Heel apart, knap dat het is gelukt. Het einde was wel erg plotseling. Na het stuk was er nog een soort nabespreking door onze docent ‘theater- en dansgeschiedenis 2′.
Vervolgens heben we nog een uur of twee in de bar bij ons eigen universiteitstheatertje (tevens thuisbasis van onze studievereniging) gehangen, wat ook erg gezellig was.
Dus na een lange, vermoeiende, maar zeker ook gezellige dag ging ik donderdagavond om 23.00 uur weer naar huis met de…. trein.

Het begon natuurlijk vanmorgen al, dat typische maandag-gevoel. Hopelijk gaat het de rest van de week beter.
Op zich waren het wel grappige dingen, maar toch, blame it all on Monday!
Vanmorgen sms’te ik Vivianne terug, en ondertekende ik het met haar naam…. vervolgens stonden we op de bus naar de Uithof te wachten, we hadden een prachtig plekje vooraan veroverd, we stonden precies bij de deuren toen de bus stopte (om half negen ‘s ochtends is het nogal, behoorlijk, heel erg druk richting de Uithof), en toen gingen ze niet open. Op allevier de andere plekken wel, daar sta je dan. Dus de bus reed ‘kwartleeg’ weg. De volgende bus kwam al snel, de deuren gingen open en we waren op tijd in het college. Het laatste college MCM trouwens, wel interessant, over het sociaal-constructivisme versus het determinisme enzo. Maar het blijft jammer dat je daar dan weer een totaal vage opdracht over moet maken. Wordt weer wat.

Na het college ging Viev mee om aan bovengenoemde opdracht te werken. De bussen rijden normaal om de 10 a 15 minuten, maar na een tijdje stil gestaan te hebben, gingen we toch even kijken hoe laat er dan een bus zou komen. Om 11.17uur zou de eerstvolgende komen. (en we stonden er sinds 11.05uur) Goed, het werd 11.25uur en de bus besloot om op te komen dagen en ons mee te nemen, heel typisch dat ‘ie zo laat was. Op de plek van bestemming aangekomen gingen we ons eerst inschrijven voor blok 1 en 2 van volgend jaar. De halve zondag heb ik door de studiegids zitten bladeren, uitgebreid het vakkenaanbod op internet bekeken, en hele schema’s en lijstjes op papier gezet (ik geloofde het zelf ook niet nee) en jawel, ik ben er uitgekomen. Ik weet welke vakken ik wil gaan doen volgend jaar. In blok 1 en 2 dus, we moeten het niet overdrijven. Op die vakken kom ik in een volgende log nog terug.
Viev en ik hadden dus uitgezocht in welke werkgroep we ons in wilden schrijven, dat ingevuld en ons uiteindelijk ingeschreven. Niks aan de hand, alles ging goed, we kregen gewoon bevestigingsmailtjes.
Later kwam mijn moeder langs (ik ben een weekje op het huis/de katten van mijn broer en zijn vriendin aan het passen in Utrecht) en vroeg ze welke vakken ik ging doen. Daardoor bekeek ik mijn overzicht nog een keer en bekroop mij het onbestemde gevoel dat ik me voor verkeerde vakken had ingeschreven!! Dus ik ging me al bijna uitschrijven, wat ik ook naar Viev mailde, tot ik erachter kwam dat het helemaal niet zo was… In het 2e jaar heb je namelijk vier verplichte vakken, elk blok 1, en ik dacht even dat ik twee vakken was vergeten. Die blijken gewoon pas in blok 3 en 4 aan de beurt te zijn. Paniek voor niks!! Maar wel typisch maandag….

De rest van de avond verliep vlekkeloos en het was erg gezellig in Grieks restaurant Mykonos met m’n moeder. Morgen weer vroeg op voor een hoorcollege ‘theatergeschiedenis na 1870′. Maar ik kan lekker wel een uur langer in m’n bed blijven liggen!!!
Oh, waarschijnlijk staan in deze log nog meer typefouten dan normaal, maar ik kan niet zo goed overweg met de laptop waar ik op tik…
Goedenavond!

Zo, na een pauze van twee weken zal ik weer proberen mijn weblog bij te gaan houden. Het uitstapje naar het ziekenhuis is goed gegaan, nu het herstel weer afwachten.

Omdat ik twee weken thuis heb gezeten, had ik eindelijk weer eens de tijd om een boek te lezen. Een boek dat bekend is in de gehele beschaafde(?) wereld: The DaVinci Code van Dan Brown. In dire dagen tijd ben ik door de Engelse versie van dit boek heen gevlogen, het boeide me blijkbaar nogal. Ik snap nu waarom iedereen het zo’n geweldig boek vind. Nee, dat zeg ik verkeerd, ik begrijp dat iedereen het zo makkelijk uit kon lezen. Want op zich is het vrij droge stof, maar Dan Brown heeft het zo weten te schrijven dat je het verhaal al als een film voor je zag.
Nu was ik al bekend met het werk van DaVinci en heb ik ook een elementaire kennis van de katholieke kerk, maar de ‘conspiracy-theory’ die in dit boek uiteengezet wordt heeft veel mensen het boek waarschijnlijk tot het einde doen uitlezen, anders waren ze na xe9xe9n hoofdstuk al afgehaakt. Dat denk ik dan. Ik geloof dat er al plannen zijn dit boek te gaan verfilmen? Zo niet, dan verwacht ik dat die ongetwijfeld binnekort gesmeed zullen gaan worden, daar leent dit boek zich bij uitstek voor. Of de katholiek kerk moet roet in het eten gaan gooien natuurlijk…..

Tja, en verder is het buiten warm, erg warm, te warm! Maar ik als winter-liefhebster mag daarover klagen
Voor het komend weekend liggen er 4 opdrachten op me te wachten, omdat er ik even tussenuit ben geweest. Ook staat er voor volgende week weer een referaat op de planning en moet er natuurlijk veel gelezen worden. Dus wat mij betreft daalt de temperatuur weer, dan is het wat beter uit te houden achter de computer. En dan heb ik het nog niet eens over mijn zolderkamer…

The Pillowman; tekst Martin McDonagh, vertaling Tom Kleijn, regie Maaike van Langen; gezien op dinsdag 2005 in het Compagnietheater te Amsterdam.

Ok, helaas gaat alles wat ik vanavond in deze log probeer te typen helemaal mis, vanwege het aanraken van verkeerde knoppen en dergelijke, dus na 10 pogingen geef ik het op. Binnenkort zal ik het nog eens proberen… (ik maak morgen eerst een uitstapje naar het ziekenhuis)

Bounce – The Streetdance Sensation, gezien op zaterdag 7 mei 2005 in het Luxor Theater, Rotterdam.

Uit de folder:
“Bounce was dxe9 hitshow op het Londense West End en tijdens het hippe Edingburgh Festival. Nu komt de internationale cast naar Nederland. ‘s Werelds beste streetdancers poppen, locken, skaten en breaken. Fanatiek. Onnavolgbaar. Bounce brengt de groove van de straat in het theater in een wel zeer opwindende theatrale setting.”

Onnavolgbaar was het zeker, spectaculair ook. Wow, wat zijn die mensen lenig! Echt heel knap hoe ze die moves ogenschijnlijk moeiteloos uitvoeren.
Het gezelschap, bestaande uit 6 jongedames en 10 jongeheren, danste 70 minuten lang op hip hop beats in oversized outfits en als publiek zijnde kon je bijna niet stil blijven zitten. (ook al is hip hop niet echt mijn ding….)
Het publiek bestond overigens uit hippe jongeren, veel Rotterdammers denk ik. En na de voorstelling kon je je eigen breakdance kunsten vertonen tijdens de afterparty.
Het is lastig hier wat over te zeggen, omdat je het eigenlijk gewoon zelf moet zien, en dat kan deze maand. Ze treden nog op in Apeldoorn, Amersfoort, Groningen, Den Haag en Breda.

Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam, woensdag 4 mei 2005.

Bijna iedereen kent de surrealistische schilderijen wel van Salvador Dalxed, maar dat hij zich ook bezig hield met fotografie, film, theater en mode is veel minder bekend. Uit deze tentoonstelling, ter ere van zijn 100e geboortedag vorig jaar, blijkt wel dat hij erg veelzijdig was. En gek op zichzelf, dat spat ook overal vanaf. Hij heeft zichzelf uitgeroepen tot genie en gek genoeg is hij daar mee weggekomen….
Deze tentoonstelling is er vooral op gericht juist die andere kant van zijn werk te laten zien. Hij heeft veel decors ontworpen, voor zowel films als theater- en balletvoorstellingen. Hij heeft onder andere het decor gemaakt voor de film Spellbound van Alfred Hitchcock. De films waar Dalxed aan mee heeft gewerkt werden op grote en kleinere schermen getoond.
Ook zijn beroemde sofa met de lippen van Mae West was aanwezig. Evenals de parfumflesjes die hij heeft ontworpen. Verschillende keren heeft Dalxed met ontwerpers samengewerkt en een aantal van zijn creaties waren op de tentoonstelling te bewonderen. Voor al zijn werk geldt dat het apart is, heel apart, overal zie je het surrealistische in terug.
In 1946 heeft Dalxed met Walt Disney samengwerkt voor een animatiefilmpje. Dit project is echter nooit volledig tot stand gekomen, maar twee jaar geleden is het filmpje er dan toch gekomen. Er was 15 seconden film van Dalxed en verder de studie voor het filmpje, waardoor men het heeft kunnen construeren. Heel knap gedaan, het lijkt wel alsof Dalxed alles kon.
Ik vond de tentoonstelling zeker de moeite waard, het surrealisme trekt me wel. Je hebt nog tot 12 juni de tijd om deze tentoonstelling te bezoeken, zeker doen!

Gisteren verliet ik het huis om 7.30 uur en kwam ik weer binnen rond 23.00 uur, toen was ik gaar. De dag begon met het inleidende college van ‘Theater- en dansgeschiedenis vanaf 1870′. Niet echt boeiend, want alles wat de docent vertelde was online terug te vinden, maar goed.
Daarna heb ik me een uurtje op het CIM (computerzalen van de uni) vermaakt, om me vervolgens naar de Uithof (waar de meeste faculteiten zitten, de mijne zit in het centrum van Utrecht) te begeven om nog wat teksten te lezen voor het tentamen van die middag.
Vervolgens begon om 15.00 uur het tentamen, met precies dezelfde opdracht had als het laatste tentamen van dat vak…. ok, de opdracht was enigszins aangepast, maar voor dat tentamen had ik 40 van de 50 punten gehaald, nu is dat me niet gelukt denk ik. De opdracht was trouwens een betoog schrijven over de ‘kritische en pessimistische analyse van Jxfcrgen Habermas ten aanzien van de publieke sfeer’, en dan moest je die stelling versterken en ontkrachtigen. Nou ja we zien wel, ik kan er 30 punten voor halen, omdat ik het tweede tentamen inhaalde, en ik heb er nog 5 nodig. Ik neem aan dat dat wel gelukt is, ik heb er ook weer iets actueels doorheen gegooid, dus dat is altijd wel goed.
Rond 17.15 uur had ik er genoeg van (ik had tot 18.00 uur de tijd) en heb ik m’n tentamen ingeleverd, de presentielijst getekend en ben ik er vandoor gegaan. Dit keer ging ik weer richting centrum waar ik met 3 studiegenootjes bij ‘Mr. Jacks’ had afgesproken. (als je in Utrecht studeert ken je die tent wel, oh en hij zit ook in Nijmegen…)
Nou ja, het eten daar is erg goedkoop, dus al teveel kwaliteit mag je niet verwachten. Het was wel lekker hoor en erg gezellig
Maar de dag was nog niet om, nee, we gingen nog naar een verplichte dansvoorstelling in Utrecht. In Theater Kikker om precies te zijn. Omdat ik niet zo heel veel te vertellen heb over deze voorstelling maak ik er geen apart logje van. Daarvoor mag je bij Vivianne kijken en allicht morgen ook bij Madelief. Het ging om de voorstelling ‘Bacon’ van (en met) Nanine Linning. Bacon slaat op Francis Bacon en dan met name op zijn kunstwerken. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van de beste man gehoord, maar ik heb net even wat gegoogled (wat is nu de werkwoordsvorm eigenlijk? Of moet ik hiervoor wachten tot het nieuwe Groene Boekje uitkomt?) en zijn werk is inderdaad vrij bijzonder en een beetje bizar wel. De voorstelling dus ook, met danseressen die minutenlang aan hun voeten hingen en met een achterdoek waar de meest vreemde dingen op waren geprojecteerd.
In de vorige log zei ik al dat dans niet echt mijn ding is, misschien moet ik het iets nuanceren: moderne, experimentele dans is niet echt mijn ding. Een klassiek ballet vind ik vooral erg mooi, mede door de muziek, maar dat moderne gedoe hoeft niet echt van mij. Nou ja, weet ik dat ook weer, denk ik dan maar.
Gelukkig duurde de voorstelling maar een uurtje, de muziek was ook nog eens best indringend en een beetje irritant, dus ik heb de trein van 22.02 uur kunnen halen.
Na deze lange, vermoeiende dag kon ik dan eindelijk mijn bed induiken…

Vandaag is het nieuwe, vierde en laatste blok van mijn eerste studiejaar begonnen. Ik zal verder maar niet ingaan op dat de tijd vliegt he?
De dag begon alweer vroeg, want om 9 uur werd ik in de collegezaal in Utrecht verwacht. Daarvoor moet ik om half 8 van huis vertrekken. En dit dan drie dagen achter elkaar, want ook op dinsdag en woensdag begin ik om 9 uur
Vandaag had ik het vak ‘media, cultuur en maatschappij’, met een sociologische insteek als ik het goed begrijp. Lijkt me best wel interessant, in elk geval stukken beter dan ‘nieuwe media’! Alleen moeten we wel wekelijks een opdracht inleveren, welke een medestudent vervolgens kritisch gaat beoordelen en van feedback gaat voorzien, zodat je twee dagen later de definitieve versie naar je werkgroepdocent moet mailen. Wordt weer een hoop geploeter dus. Deel twee van de cursus zal uit een klein onderzoek bestaan wat je met twee medestudenten gaat uitvoeren. Ben benieuwd wat dat weer zal worden, wel spannend, het eerste wetenschappelijk onderzoek. Natuurlijk zal dit nog niet veel voorstellen, maar toch.
Morgen heb ik deel 2 van ‘theater- en dansgeschiedenis’, dit keer vanaf 1870. Waarschijnlijk moeten we hier ook weer een hoop opdrachten voor maken, maar het voordeel is wel dat je dan geen eindtentamen hebt, dat vind ik wel fijn.
Maar morgen is er nog meer aan de hand, want ik mag ook nog een tentamen inhalen van de tweede periode, ‘geschiedenis van het medialandschap’ om precies te zijn. Was op zich wel een interessant vak, alleen de manier van toetsen was niet ideaal. Het tentamen zal bestaan uit een betoog en ik kan er 30 punten voor halen. Gelukkig heb ik nog maar 5 punten nodig, dus dat zal wel goedkomen!
Dat inhaaltentamen is van 15.00 tot 18.00 uur, dus van 11.00 tot 15.00 uur moet ik me nog zien te vermaken. Na het tentamen ga ik met drie studiegenootjes even snel wat eten in de stad en daarna gaan we naar een verplichte dansvoorstelling kijken. Ik heb me nog niet verdiept in het hoe en wat van de voorstelling, maar ik laat me denk ik gewoon verrassen, dan vind ik het misschien wel wat (dans is niet echt mijn ding). Een hele lange dag dus morgen, dan is het wel terecht dat ik woensdag vrij ben, even bijkomen! Hoewel, als het goed is ga ik dan naar de Dali tentoonstelling in Rotterdam en ‘s avonds gaan we misschien naar de Waalsdorpervlakte…